ben ve şiir(im)sandığım
karanlığa doğru ilerlerken,korkar olduk uyumaya,uyurken yitirdiklerimize...düşlerimiz talan edilmiş ve biz bir bilinmezliğe koşuşturuyorduk... bizmi kirletiyorduk yaşamı,yaşama küskün düşmanlarımız mıydı kirleten bizi.... sahi kimdi düşman? varlığıyla yalnızlığa mahkum eden...
masal tadında bir aşk
seni düşünerek uyumak her geceve seni hisederek uyanıp,solumak sonsuzluğu...sonsuzluğun acı kokusunu....bu sabah: ben sen oluvermiştim,sense;kimsenin adını bilmediği yıkık bir kent...düşlerimdesin...hayalin; içimin titreyen yanı,hayalin;çocukluğumun sabırsız...
hoşçakal...
zaman durmuş sanki,hep aynı yerdeyim.güneş yakıp kavuruyor her yanı, ama ben üşüyorum...ağlamaya başlıyorum,bir anda, yağmur seli iniyor yeryüzüne,ağlayamıyorum...susuyorum...gök gürlüyor,her yerde ,benim çığlığım yankılanıyor.gülmeyi çok...
bir tek sen
bir tek sen kapatabilirdin yaralarımı,bu yüzdenher kanayışımda sana koştum...seni seviyorum,her gelişimde, hiç bir anlam yüklemeden ,sevgiyle karşılıyabildiğin için beni...
kanatan karanlık
bu gece çalan bütün şarkılarda sen varsın,bütün şarkılar senin için söyleniyor,karanlıklarımda sen...haykırmak istiyorken mutluluğu,sözcükler boğazımda düğümlenmiş,suskun yüreğim...ve yine kanıyor yaram,kanatıyor küçük sevdaları amansız,ellerini sımsıkı tutarken,...